Veel Belgische organisaties bewaren bergen data waar ze nauwelijks iets mee doen. Het wordt opgeslagen ‘voor het geval dat’, eigenlijk net zoals die keukenlade vol oude kabels die je nooit meer gebruikt. In het bedrijfsleven is dat echter geen onschuldige gewoonte, maar een enorme gemiste kans. Dat dit wringt, blijkt ook uit onderzoek van Dell: maar liefst 97% van de bedrijfsleiders ziet storagecapaciteit als een grote uitdaging. Nu de wereldwijde databerg volgens IDC naar verwachting doorgroeit tot boven de 221 zettabyte, is dit ook voor bedrijven hét moment om kritisch te kijken naar wat we bewaren en waarom.
Vaak vergeten we dat de echte waarde niet zit in de hoeveelheid data die we verzamelen, maar in de verbinding ertussen. Neem bijvoorbeeld de zorg: pas als scans, labresultaten en patiëntverslagen samenkomen, ontstaat er een compleet beeld voor een goede diagnose. Hetzelfde geldt voor banken, waar fraudedetectie pas echt goed werkt als verschillende transactiesignalen slim met elkaar gekoppeld worden. Maar om die verbinding te leggen, moet je af van datasilo’s. Je hebt een infrastructuur nodig die data soepel laat stromen tussen het eigen datacenter, de edge en de cloud, in plaats van te leunen op een wirwar van losse systemen.
Grip op data is essentieel
Die gekoppelde data vormt meteen de onzichtbare fundering onder elk AI-project. Je kunt AI goed vergelijken met een skyline: de gebouwen zien er indrukwekkend uit, maar zonder stevige fundering storten ze in. In veel organisaties is die basis simpelweg nog niet op orde. Omdat data jarenlang zonder echte structuur is verzameld, is het nu heel moeilijk om die data op de juiste manier te gebruiken. Gooi je data zonder context of kwaliteitscontrole in een AI-model, dan krijg je foutieve resultaten. Dat risico wordt nog veel groter met de komst van autonome AI-systemen die zelfstandig actie ondernemen. Beslissingen die worden genomen op basis van ongetoetste data, leveren uitkomsten op die niemand meer kan verifiëren. In sectoren met streng toezicht is dat een onacceptabel risico.
Dit raakt direct aan de strengere regelgeving rondom privacy en cybersecurity, zoals de NIS2-richtlijn en de EU AI Act. Door de opkomst van AI verschuift de focus bij compliance. Het gaat niet langer alleen om welke medewerkers toegang hebben tot data, maar ook om welke autonome AI-systemen die informatie mogen gebruiken, onder welke voorwaarden en met welke audit trail. Toch is dit databeleid niet alleen een verplichting of een beperking. Organisaties die hun data goed structureren en begrijpen, kunnen diezelfde basis gebruiken om sneller waarde te creëren.
Grip op data betekent in de praktijk simpelweg grip op innovatie.
Van bewaren naar slim gebruiken
De stap van dataopslag naar data-intelligentie vraagt om een duidelijke aanpak. Dat begint bij het creëren van inzicht door precies in kaart te brengen welke data er is, waar deze staat en wat de kwaliteit ervan is. Zonder dat overzicht is het onmogelijk om waarde te ontsluiten. Vervolgens moeten systemen met elkaar verbonden worden, zodat informatie niet langer opgesloten zit in losse applicaties maar juist overal stroomt. Pas wanneer die data gekoppeld is, ontstaat de ruimte voor slimme analyses en AI om patronen en trends zichtbaar te maken die eerder verborgen bleven. Tenslotte zorgt automatisering ervoor dat handmatige fouten verdwijnen en processen moeiteloos kunnen meegroeien met de organisatie.
Om deze ontwikkeling te ondersteunen zijn een aantal fundamentele bouwstenen nodig. Dit vereist voorspellende analyses die opslagsystemen monitoren en knelpunten signaleren nog voordat ze bedrijfsprocessen verstoren. Daarnaast zorgen flexibele opslagmodellen ervoor dat capaciteit elastisch meegroeit met de datavraag, zonder vooraf grote kapitaalinvesteringen te hoeven doen. Tot slot is cyberweerbaarheid essentieel: data moet niet alleen beschermd zijn, maar bij incidenten ook snel hersteld kunnen worden via geïsoleerde back-ups en geografisch gespreide kopieën.
Wat laat jij nog onbenut?
Een te groot aantal Belgische organisaties slaat data op zonder er iets mee te doen, wat leidt tot hogere kosten, risico’s en gemiste kansen voor AI. De koplopers van vandaag zijn dan ook niet de bedrijven met de meeste data, maar de bedrijven die hun data het beste begrijpen en verbinden. De vraag is daarom niet hoeveel data je hebt, maar wat je kunt doen met de informatie die je nu nog onbenut laat.
Dit is een ingezonden bijdrage van Mattias Denys, Presales Solutions Architects Manager Benelux bij Dell. Klik hier voor meer informatie over de oplossingen van het bedrijf.