Mojo is drie jaar oud, leest als Python en kom je buiten AI-kringen zelden tegen. Toch betaalde Qualcomm deze zomer 3,9 miljard dollar voor Modular, het bedrijf van LLVM-bedenker Chris Lattner dat de taal bouwde. Op de Snapdragon Summit legde Lattner voor het eerst uit waarom.
Mojo verscheen in 2023 en lost een probleem op dat elke AI-ontwikkelaar kent: onderzoekers schrijven Python, maar Python draait traag op hardware. Wie snelheid wil, moet naar C++ of CUDA. Mojo wil beide zijn, Python-syntaxis met volledige controle over de chip, gebouwd op MLIR, de compilerlaag die Chris Lattner eerder bij Google ontwierp. Het is de onderste van drie lagen.
Daarboven zit MAX, dat modellen compileert en serveert en Nvidia CUDA of AMD ROCm niet nodig heeft. Daarboven zit Modular Cloud, dat inferentie over verschillende accelerators verdeelt. Weinigen spreken de taal, maar wat erop draait is niet klein: “biljoenen tokens in productie, om de paar dagen”, zegt Lattner.
Iedereen aan boord
Op ModCon, vijf weken na de overname, kondigde Modular ondersteuning aan voor Nvidia, AMD, Apple Silicon, Amazon Trainium, Google TPU en Qualcomm datacenterchips: “zes architecturen van zes fabrikanten met één stack, dat is nog nooit gedaan”.
Dat verklaart de interesse van Qualcomm, niet de prijs. Daarvoor moet je kijken naar wie Lattner is. Hij is de bedenker van LLVM, de compilerinfrastructuur onder Clang, Swift, Rust en zelfs Nvidia’s eigen CUDA-compiler. Hij trok op de Snapdragon Summit 2026 zelf de parallel.
“Elk hardwareteam moet zijn eigen stack vanaf nul bouwen. Sommige leiders slagen daarin, anderen blijven worstelen. Twintig jaar geleden zat de compilerwereld in dezelfde impasse: iedereen innoveerde, maar niemand kon een grote investering rechtvaardigen om de sector vooruit te trekken”. LLVM werd die sprong. Dat is het precedent dat Qualcomm koopt. Het gaat niet om een product, maar om de kans dat Lattner het nog eens doet.
Waarom zoveel
De prijs zegt vooral iets over Qualcomm. In september 2025 haalde Modular 250 miljoen dollar op tegen een waardering van 1,6 miljard dollar; negen maanden later betaalde Qualcomm in aandelen ruim het dubbele: 3,9 miljard dollar bij de aankondiging, in het kwartaalrapport geboekt aan 3,1 miljard door de gedaalde koers.
Dat is veel geld voor een paar honderd werknemers en een taal van drie jaar oud. Dat is tenzij je Qualcomms probleem kent. Het lanceerde de AI200 en AI250 voor datacenters, tekende met het Saoedische Humain voor 200 megawatt en toonde deze week de Dragonfly-familie, terwijl elke potentiële klant dezelfde vraag stelt: waar is de software? Nvidia verkoopt geen GPU’s, het verkoopt twintig jaar CUDA-bibliotheken met een GPU eraan.
Nvidia verkoopt geen GPU’s, het verkoopt twintig jaar CUDA-bibliotheken met een GPU eraan.
Qualcomms eigen antwoord, de Cloud AI SDK en op mobiel AI Engine Direct met QNN, heeft de reputatie krachtig maar hermetisch te zijn. Ontwikkelaars willen niet leren hoe Hexagon werkt, ze willen dat hun PyTorch-model erop draait. Modular is dus vooral een overname van geloofwaardigheid.
Lattner, nu Executive Vice President voor Advanced AI Software, is een van de weinigen aan wie de sector zo’n stack toevertrouwt. Cristiano Amon zei het op Snapdragon Summit deze week nog. “Niet enkel voor Qualcomm, voor alle andere halfgeleiderbedrijven. Daarom hebben we Modular gekocht en maken we het open source.” Na Arduino is het de tweede overname waarmee Qualcomm ontwikkelaars koopt in plaats van technologie.
Open source, ongeveer
Dat ‘open source’ verdient een nuance die op het podium ontbrak. Mojo, taal én compiler, draagt sinds ModCon effectief de vlag Apache 2.0, een belofte die Modular sinds 2023 voor zich uitschoof en die de overname blijkbaar versnelde.
MAX, de laag die modellen daadwerkelijk snel maakt, is dat niet. De code is inkijkbaar onder een eigen Modular Community License met voorwaarden rond telemetrie en merknaam.
Modular Cloud blijft gesloten. Amon noemt Mojo en Max in één adem open source. Dat klopt voor de ene en niet voor de andere.
Weg met CUDA? Niet echt
De kop die na de overname overal verscheen, “Qualcomm valt CUDA aan”, is te kort door de bocht. Lattner zegt het zo ook niet tijdens zijn keynote. De troef van Nvidia is niet de taal maar de bibliotheken, de duizenden handgeschreven kernels en de miljoenen ontwikkelaars die er al mee werken.
Wie dat wil breken, staat in een lange rij. AMD probeert het met ROCm 7, Intel en Google richtten met UXL een consortium op rond oneAPI en OpenAI’s Triton laat kernels schrijven zonder CUDA. Het gros van de inferentie draait vandaag op vLLM en SGLang, open frameworks die zich weinig aantrekken van wie de compiler levert.
Modular belooft niet CUDA te vervangen, maar ernaast te werken. MAX draait ook op Nvidia en rekent erop dat klanten voor draagbaarheid kiezen.
Modular belooft niet CUDA te vervangen, maar ernaast te werken.
De eerlijke vraag is of een team van die omvang, hoe briljant ook, zes architecturen tegelijk op het niveau van de eigenaar kan houden. Nvidia zet duizenden ingenieurs op één. Lattner claimt ‘toonaangevende prestaties’ op de Dragonfly datacenterchips van Qualcomm, maar onafhankelijke benchmarks van MAX op Qualcomm-silicium bestaan niet.
Wat met Windows?
De regie op het podium was veelzeggend: Lattner gaf het woord aan Logan Iyer van Microsoft, die aan Kedar Kondap van Qualcomm. Iyer herhaalde wat Microsoft op ModCon al aankondigde: “native Windows-ondersteuning voor Mojo” en “een eersteklas Mojo-ervaring op Windows”. Dat klinkt als een voorsprong, maar is een inhaalbeweging.
Mojo draait vandaag op Linux en macOS, Windows was de ontbrekende schakel. Apps op Windows on Snapdragon bereiken de NPU nu via Windows ML en ONNX Runtime met Qualcomms QNN-plug-in. Dat is een omweg waarvan de Copilot+-belofte nooit helemaal is losgekomen: 7.300 native apps zegt Kondap op het podium, maar zeer weinig die de NPU écht gebruiken.
Daar zit de echte kans voor Qualcomm. Als ontwikkelaars straks op Windows in Mojo kernels voor Hexagon kunnen schrijven, verdwijnt een drempel die Qualcomm sinds de eerste X Elite parten speelt. Toevallig kondigt Qualcomm op dezelfde dag aan dat Linux officieel naar de X2 komt, en Linux is waar Mojo thuis is.
Wat gebeurt er met Qualcomms eigen stack?
De vraag die niemand op het podium stelde: vervangt Modular de AI Hub met zijn driehonderd voorgeoptimaliseerde modellen, en AI Engine Direct met QNN, waarop de softwarelaag van de Snapdragon 8 Elite Gen 6 rust? Lattners antwoord is indirect, maar duidelijk.
De demo op de Dragonfly was “naadloos omdat we bouwden op Qualcomms volwassen software voor de NPU”. MAX zit dus bovenop QNN, niet in de plaats ervan. Wat betreft Snapdragon: “We zijn hier net mee begonnen.” Geen datum, geen roadmap, geen afkondiging van een bestaande tool. Wie vandaag voor de Hexagon NPU ontwikkelt, blijft bij QNN en ONNX. Het lijkt ons niet handig dat Qualcomm twee stacks naast elkaar onderhoudt, met het risico dat ontwikkelaars afwachten.
De paradox
LLVM werd de wereldstandaard omdat Apple, dat Lattner in 2005 aannam, het nooit tot Apple-software doopte. Nvidia, AMD, Intel en Google bouwden er allemaal op. Qualcomm zegt hetzelfde te willen. Het kocht dus voor 3,9 miljard dollar een stack waarvan de waarde stijgt naarmate hij beter op Nvidia, AMD en Google draait.
Qualcomm heeft met Modular een stack waarvan de waarde stijgt naarmate hij beter op Nvidia, AMD en Google draait.
Voor Qualcomm-klanten telt het pas als de software minstens even goed op Qualcomm draait als wat er al is. Lukt dat, dan bezit Qualcomm de neutrale laag onder de hele AI-industrie, wat potentieel meer waard heeft dan eender welke chip.
Lukt het niet, dan heeft het met Modular een dure compiler in handen voor eigen hardware van iemand die beloofde dat nooit te worden. Deze drie stappen worden cruciaal: een Mojo-release op Windows met datum, MAX-benchmarks op Dragonfly die iemand anders dan Qualcomm draait, en een antwoord op wat er met QNN gebeurt. Tot dan verkoopt Qualcomm vooral een droom.