De vraag naar B2B-glasvezel schiet de hoogte in door AI, maar volgens Eurofiber is er geen reden tot alarm. Wie jaren geleden op capaciteit anticipeerde, kan de exponentiële groei vandaag comfortabel opvangen.
“In de glasvezelsector is er de voorbije twee à drie jaar effectief één en ander veranderd”, ziet Hans Witdouck, CEO van Eurofiber in België. De baas van de glasvezelspecialist kan je gerust een expert noemen. Witdouck startte zijn carrière meer dan 30 jaar geleden met een voorstudie voor de lancering van Telenet. Vandaag ziet hij een aantal belangrijke verschuivingen, deels onder impuls van AI, maar zeker niet exclusief.
De eerste thema’s staan er los van. Witdouck merkt een toegenomen interesse in soevereiniteit op. Daarbij gaat het niet alleen over datasoevereiniteit, maar ook over het netwerk zelf. “Wie is de eigenaar van het netwerk, en kunnen we daar de volledige controle over houden? Dat zijn vragen die klanten vandaag stellen”, aldus de CEO.
(Laat) luidende alarmklok
Aansluitend ziet Witdouck de impact van de gewijzigde geopolitieke context. “Gebeurtenissen zoals de doorgesneden onderzeese kabel in de Oostzee hebben bij veel partijen de ogen geopend”, stelt hij vast. “Nochtans mochten die ogen al langer open zijn: op het land worden via werken zowat dagelijks kabels overgetrokken.”
Toch heeft het incident een belletje doen rinkelen bij bedrijven die voordien nog op hun lauweren rustten. Zij stellen vast dat kritische businessprocessen misschien toch in een datacenter draaien dat mogelijk nog onvoldoende ontsloten is. “Waar we vroeger mensen attent moesten maken op de gevaren van met één been verbonden te zijn, zijn die vandaag veel duidelijker”, zegt Witdouck.
Goed verbonden zijn gaat met andere woorden om meer dan de snelheid van de verbinding alleen. In een context waarin connectiviteit naar klanten en naar interne applicaties toe essentieel is, zorgt een redundante connectie voor businesscontinuïteit en digitale weerbaarheid.
AI en exponentiële groei
Ook in de context van het netwerk kunnen we niet om AI heen. Het spreekt voor zich dat de hype rond generatieve AI zich ook laat voelen in het segment dat IT-omgevingen aan elkaar koppelt.
Eurofiber werd er voor het eerst mee geconfronteerd via de hyperscalers, waarmee het bedrijf al lang zakendoet. “Ze kwamen vroeger langs om bijvoorbeeld twee belangrijke datacenters over een longhaul-route te verbinden”, illustreert Witdouck. “Dan ging het doorgaans om een vraag naar een enkele vezels: twee paar of hooguit vier. Vandaag komen diezelfde partijen met vragen die tot een factor tien of zelfs honderd hoger liggen.”
Beter te veel dan te weinig
De sprong verraste Eurofiber aanvankelijk een beetje. “Het kan een teken zijn dat ze zelf niet precies weten waar het naartoe gaat, maar dat ze wel voorbereid willen zijn wanneer de capaciteit nodig zal blijken”, aldus Witdouck.
Die interpretatie ligt in de lijn met wat we wereldwijd zien gebeuren. Hyperscalers en AI-specialisten bouwen in hoog tempo AI-datacenters op maat van een vraag die er nog moet komen.
Buizen in buizen
Ondanks die drastische verhoging van de vraag is het netwerk van Eurofiber er klaar voor. Er liggen al heet wat vezels te wachten op klanten, maar ook uitbreiden is geen probleem. Bij de aanleg van het netwerk heeft Eurofiber immers buizen voorzien waardoor ingenieurs meteen extra fiber-capaciteit kunnen blazen, zonder dat daar opnieuw grote breekwerken mee gepaard gaan.
Witdouck verduidelijkt: “In de backbone zitten meerdere buizen, of ducts, en in die ducts zitten opnieuw subducts. Waar er tot voor kort 72 vezels per subduct geblazen werden, zijn dat er nu 144 tot 288. De basiscapaciteit ligt er dus al. Het grote werk, zoals graven, vergunningen aanvragen en plannen afstemmen met betrokken partijen, is achter de rug. Het effectief inblazen van vezels gebeurt over stukken van zo’n twee kilometer en gaat een pak sneller dan volledige routes opnieuw uit de grond stampen.”
Virtuele vezels
Boven op die fysieke capaciteit zit nog een virtuele laag. Op elke vezel plaatst Eurofiber verschillende lichtfrequenties, waarbij elke ‘kleur’ zijn eigen honderden gigabits kan dragen. Zo zit er per vezel een soort van virtuele vezels verscholen, en is de theoretische bovengrens nog lang niet bereikt. Witdouck is duidelijk: ‘De vraag mag exponentieel stijgen, wat er nu al in de grond zit, kan die groei redelijk comfortabel opvangen.”
vraag mag exponentieel stijgen, wat er nu al in de grond zit, kan die groei redelijk comfortabel opvangen.
Hans Witdouck, CEO van Eurofiber België
Dat Eurofiber zo goed voorbereid is, komt volgens Witdouck voort uit een bewuste filosofie. Als pure B2B-speler biedt het bedrijf directe connectiviteit aan, met een vezel per klant of per verbinding tussen twee punten. Wie zo werkt, moet van bij het begin ruime capaciteit voorzien, en dus liggen er ducts en subducts klaar die nog niet volgeblazen zijn.
Training versus inferentie
Witdouck merkt nog op dat de ene AI de andere niet is. “Een eerste vraag is waar het netwerk voor gebruikt wordt: gaat het om het trainen van large language models, of om het gebruik van applicaties die rond AI gebouwd zijn?”
Bij training is de trafiek helemaal anders van aard. “Het gaat om verkeer van wisselende intensiteit, met af en toe pieken”, zegt hij. “Op bepaalde momenten worden enorme hoeveelheden data naar de verwerkende datacenters opgeladen. De capaciteit die daarvoor nodig is, is bijzonder groot, maar slechts tijdelijk. Latency speelt daarbij een minder grote rol.”
Dat trainen van de grote modellen gebeurt vooral in de Verenigde Staten, minder in Europa. Toch ziet Eurofiber ook hier rechtstreeks vraag. “Het gaat dan niet om de allergrootste modellen, maar voor toegepaste LLM’s”, verduidelijkt Witdouck. “In de gezondheidssector bijvoorbeeld worden modellen continu getraind. Daar duikt de vraag op naar grote bandbreedtes tussen de locatie waar die beelden opgeslagen zijn en de plek waar het model gebouwd wordt.”
Niet zo anders dan cloud
Bij inferentie, het effectieve gebruik van de modellen, ligt dat anders. Daar speelt latency plots wél een belangrijke rol. Witdouck: “Op zich verstuurt een enkele vraag aan een large language model niet zoveel data heen en weer, maar het geaggregeerde verkeer van alle gebruikers loopt wel degelijk op.”
Een enkele vraag aan een large language model stuurt niet zoveel data heen en weer.
Hans Witdouck, CEO van Eurofiber België
Dat brengt technisch niet echt nieuwe uitdagingen met zich mee. Structureel verschilt inferentie weinig van het consumeren van andere cloudapplicaties. Witdouck maakt de vergelijking met contentnetwerken: “Veelgebruikte content, zoals een populaire reeks op Netflix of VRT Max, wordt in een cache dicht bij de gebruiker geplaatst om latency te vermijden.”
Dichter bij de klant
Iets gelijkaardigs gebeurt nu met AI-native applicaties die veel gebruikt worden: die verhuizen dichter naar de gebruiker toe. De vraag is alleen wat ‘dicht’ betekent in een klein land. “In België is Brussel met één datacenter dikwijls al edge genoeg”, zegt Witdouck. In de VS moet je daarvoor per staat gaan denken.
Meer dan de populariteit van AI zelf zal het vraagstuk rond datacenters bepalen hoe de vraag naar netwerkcapaciteit verder evolueert. De vraag is hoe die datacenters verder kunnen groeien in een wereld waar er steeds meer beperkingen op beschikbaar vermogen komen.
Witdouck verwacht dat datacenters gebouwd zullen worden waar er nog vermogen beschikbaar is. “Dat zal niet langer in Brussel zijn, waar alles samenzit”, voorspelt hij, “maar op meer afgelegen gebieden. De prijs daarvoor is dat die vele kleinere datacenters hypergeconnecteerd moeten worden, zodat ze samen één geheel vormen.” Net daar speelt het netwerk opnieuw een sleutelrol.
Eurofiber blijft intussen vooruitkijken, voorbij AI. “We kijken ook al naar kwantumtechnologie”, aldus Witdouck. Zo werkt Eurofiber al enkele jaren aan encryptie met Quantum Key Distribution. Het is de bedoeling om opnieuw klaar te staan met voldoende capaciteit wanneer morgen een andere technologie voor een bijkomende vraag zorgt op het glasvezelnetwerk.